Proberen niet te proberen

Waarom alles beter gaat als je het niet te graag wilt

Waarom val je juist moeilijk in slaap als je het heel graag wilt? Waarom is het lastig om charmant en ontspannen te zijn op momenten dat je er het meest aan hebt? Waarom lijken topprestaties van atleten zo makkelijk? En waarom moeten muzikanten heel hard oefenen voordat ze goed kunnen improviseren? Wanneer je te hard je best doet is de kans groot dat je blokkeert. Wat je eerst spontaan en schijnbaar moeiteloos voor elkaar kreeg, wil nu niet meer lukken, of komt gekunsteld over.

In Proberen niet te proberen legt Edward Slingerland uit waarom spontaniteit, zelfvertrouwen en een ontspannen houding zo ongrijpbaar kunnen zijn en waarom ze lijken te ontsnappen als we ze het hardst nodig hebben. Hij verenigt Oosterse filosofie met recent wetenschappelijk onderzoek en biedt daarmee een unieke kijk op een van onze grootste tegenstrijdigheden. 

De oude Chinese filosofen hebben veel geschreven over een spontane, ongedwongen, moeiteloze manier van handelen, die zij `wu-wei' noemden. Volgens hen lag wu-wei ten grondslag aan succes, en zij ontwikkelden strategieën om het te verkrijgen en te behouden. Slingerland laat ons op heldere en humorvolle wijze kennismaken met deze denkers en hun teksten. Aan de hand van inzichten uit de hersenwetenschap en de psychologie laat hij zien wat er in ons brein gebeurt als we wu-wei zijn en biedt hij praktische handvatten voor hoe we deze houding in onze moderne samenleving kunnen nastreven.

Loslaten

Bij loslaten kan er de neiging zijn om het object waaraan vastgehouden wordt (bijvoorbeeld een gedachte), te gaan loslaten. Hoewel dit mogelijk is kan echter op die manier de fixatie op het object ook juist toenemen.

Via mindfulness kan loslaten ook anders benaderd worden door niet zozeer het object waar aan vastgehouden wordt te willen loslaten, maar door de aandacht te laten zijn bij wat er gebeurt.

Door te laten-zijn bij wat er gebeurt wordt de aandacht min of meer afgeleid van de fixatie naar hetgeen dat gebeurt, waardoor het object van fixatie min of meer achtergelaten en losser gelaten wordt. Op deze manier kan er gebruik gemaakt worden van de natuurlijke eigenschap dat aandacht is bij de gewaarwordingen die plaatsvinden indien we dit toelaten en niet in de weg zitten.

Omdat fixatie dit in de weg kan zitten kan het nodig zijn om de fixatie eerst enigsinds te ontspannen. Na het herkennen van fixatie, wordt de situatie toegelaten en enigsinds ontspannen, waardoor het aandachtsveld groter kan worden en dit ook natuurlijk optredende gebeurtenissen zoals de sensaties van het ademhalen kan omvatten naast het object van fixatie (zoals gedachten of emoties). Wellicht vinden er nog processen plaats waarbij de aandacht weer naar het gedachtenprocessen/emotie getrokken wordt. Omdat echter nu ook de ademhaling in het aandachtsveld aanwezig is, kan hiervan gebruik gemaakt worden om meer los te komen van het object van fixatie door de aandacht hier meer bij te laten zijn en het object van fixatie meer achter te laten. Het object van fixatie is nog wel min of meer in het aandachtsveld maar de aandacht is meer bij de sensaties van het ademhalen. In plaats van op een gefixeerde manier aanwezig te zijn waarbij men verstrict is in mentale processen, kan er nu meer vanuit mindfulness verder gegaan worden waarbij de aandacht kan zijn bij wat er gebeurt.

Er zijn hierbij ook andere opties. De aandacht kan na enige ontspanning of andersinds geopend te zijn (bijvoorbeeld via laten zijn) wat meer bij het object van fixatie gelaten worden en wat minder bij de sensaties van het ademhalen. Doordat het object van fixatie minder vastgehouden wordt (tenopzichte van het verstrict zijn erin) kan dit object ook veranderen. Doordat het object verandert, wordt dit object minder als werkelijk (het wordt bijvoorbeeld minder geidentificeerd met een ander persoon of object) en meer als een gedachte of mentale gebeurtenis gezien, waardoor het makkelijker losgelaten kan worden. Het voordeel van deze laatste manier is dat het loslaten en ook het oplossen van bijvoorbeeld een gedachte gebeurt terwijl de aandacht daar meer bij is.

Bron: demindfulnessgids.nl

Verkeerd Verbonden

De wereld om ons heen is danig in beweging.
Een gevolg van onze materiële en rationele samenleving is de verbreking van onze verbondenheid met onze ware kern, met ons levensdoel en met het grote geheel waarvan we onlosmakelijk deel uitmaken. Die verbreking voelen we als een gemis, want we zijn allemaal op zoek naar meer innerlijke rust, vrede en vervulling.

De intentie van dit boek is voorbij te gaan aan het ego en verbinding te vinden met je Hogere Zelf en van daaruit met het Grote Geheel, het Al. Je kunt dat praktische spiritualiteit noemen; verbondenheid met hemel en aarde, met twee voeten 243;p de aarde; niet erin vast, maar ook niet erboven zwevend.

In dertien hoofdstukken word je meegenomen op een reis die je in staat stelt om opnieuw tot verbinding te komen. Het aantal van dertien hoofdstukken is niet toevallig ontstaan; zij vertegenwoordigen de dertien tonen van de Maya s, een volk dat was Verbonden: onderling verbonden, verbonden met Tijd en Ruimte en verbonden met Aarde en Kosmos. Een volk dat in contact was met het Weten, datgene wat wij nogal eens kwijt zijn en waarmee wij geen verbinding meer hebben.

In de wereld van morgen hebben we de keuze om door te gaan op dezelfde weg of om zelf verantwoordelijkheid te nemen, niet alleen voor je Zelf en ons Zelf, maar ook voor Het Zelf, het Grote Geheel. Wat kies jij?


NBD|Biblion recensie
De auteur (schrijver, manager en coach) wil in dit boek de lezer begeleiden in het voorbijgaan aan het ego en de verbinding met je Hogere Zelf en het Al opnieuw te maken en daarmee de weg van zelfverantwoordelijkheid te nemen. Dit doet hij aan de hand van de dertien tonen van de Maya's, de dertien fasen van de schepping.

In dertien hoofdstukken legt hij de bijbehorende fasen uit, zoals het Zelf, polariteit, weten, eenheid, vertrouwen, vrede, overvloed, loslaten, ontvangen en Zijn. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een praktische oefening of visualisatie die kenmerkend is voor de betreffende fase. Regelmatig verschijnen uitspraken of zinsneden van anderen in zwartomlijnde kaders of cursief.

De praktische oefeningen zijn in een ander lettertype afgedrukt. Met een woord vooraf, een inleiding op de dertien tonen, inhoudsopgave, samenvatting, bronvermelding en een kort stukje over de schrijver.

Hoewel de eerste indruk zweverig kan zijn, heeft de praktische toon van de schrijver de overhand; "Leven is vooral praktijk: gewoon doen en toepassen" en "Alles heeft zijn tijd, forceren heeft geen zin". Eenvoudig uitgegeven.

Accepteren en loslaten

Je hoeft niet alles in de hand te hebben...

Loslaten betekent dat je niet blíjft piekeren over wat er in je leven gebeurt, of over beslissingen die je moet nemen. Aanvaarden dat iets is, zoals het is. Maar ook letterlijk de spullen opruimen die je al zolang niet meer nodig hebt. Ook dat geeft rust.

De kern van loslaten is: de onvolkomenheid van het leven accepteren en realistisch onder ogen zien hoe weinig macht je hebt over je levensgeluk. Een mens kan zijn leven niet volledig bestieren en heeft niet alles in de hand. En dat hoeft ook helemaal niet.

Loslaten begint dus met je met je te realiseren dát je iets beter los kunt laten. Een situatie, een gebeurtenis of een herinnering die je vooral pijn oplevert, of spanning. Door er eindeloos in je hoofd mee bezig te blijven, houd je ook de negatieve gevoelens vast. Maar je kúnt de dingen vaak niet eigenhandig veranderen. Hooguit enigszins beïnvloeden, maar zelfs dat is vaak twijfelachtig. Het enige dat je wél kunt doen, is het loslaten.

Geef je verzet op. Zolang je je met alle macht probeert te verzetten tegen de dingen zoals ze zijn, en heel hard blijft werken om de zaken tóch te proberen naar je hand te zetten, kun je niet loslaten. Dan kan het alleen al een klein beetje bevrijdend werken als je tegen jezelf zegt: zo is het nu. Dit is wat er is. Hier moet ik het nu even mee doen. Als je je verzet opgeeft (en dus in feite je vlucht voor de realiteit van de situatie), creëer je ruimte in je geest en ontspanning.

Loslaten is niet wegstoppen. Van wat je wegstopt, houd je last, maar vaak onbewust. Als het er via de bewuste weg niet uit mag, gaat het ondergronds. Dan krijg je bijvoorbeeld lichamelijke klachten of slaap je slecht. Als je iets wegstopt, ben je eigenlijk nog in verzet. De onderliggende gedachte is: ik wil dit niet! Dus moet het weg en wel zo snel mogelijk. Aan werkelijk loslaten gaat acceptatie vooraf. Je kunt het wel niet willen, maar het ís er gewoon. Zie het onder ogen. Probeer er niks van te vinden, probeer er niks mee te hoeven.

Perfectie hoeft niet. Zolang je in je hoofd bezig blijft met eindeloos tegen elkaar afwegen van mogelijkheden, van jezelf eist dat je de allerbeste beslissing moet nemen en daarin naar perfectie streeft, wordt het moeilijk een beslissing te nemen en op te houden met piekeren en twijfelen daarover. Maar als je kunt leren loslaten dat alles perfect moet, als je kunt besluiten dat goed genoeg ook goed is, dan kun je op een gegeven moment ophouden met de maalstroom in je hoofd. Je mag de keuze maken die op dit moment het meest reëel is of het beste bij je past. Het gaat alleen maar over nu. Je kunt niet alles overzien, niet in de toekomst kijken. Misschien moet je een gemaakte keuze weer een keer herzien. Het zij zo.

Laat je verwachtingen los. We verwachten zoveel van onszelf, onze kinderen, onze partner, ‘het leven’. Het leven wordt eenvoudiger als we wat van die hooggespannen verwachtingen los kunnen laten. Dat neemt veel druk weg.

Als je loslaat, houd je op met energie in iets steken. Je houdt op het te voeden. En daardoor kan het je op den duur niet meer in zijn greep houden.

Vereenvoudigen betekent soms ook in letterlijke zin loslaten. Als je opruimt is het zaak om de spullen die je niet meer nodig hebt of die niet meer belangrijk zijn te kunnen loslaten. Ook dat geeft ruimte in je hoofd.

http://www.simplifylife.nl